حیف که عمرم به پای تو هدر شد
حیف از جوونیم که با تو بی ثمر شد

خداوندا...
درود بر محمد و آل او فرست،
و کینه دشمنان مرا به محبت مبدل کن
و حسد ستمکاران را به نیکخواهی،
و بدگمانى بندگان شایسته ات را درباره من به اطمینان و حسن ظن،
و دشمنى نزدیکان را به دوستى،
و بدرفتارى خویشان را به خوش رفتاری،
و تنها و بی یار گذاشتن نزدیکان مرا به یارى و کمک،
و دوستی دوستان دروغین را به اخلاص و درست شدن دوستی،
و رد کردن همنشینان را به رفتاری کریمانه،
و تلخى ترس از ستمکاران را به شیرینى ایمنى تبدیل گردان.

صحیفه سجادیه

خداوندا...
اگر یکى از بندگان تو به ناروا مرا آزرده و آبروى مرا به ناسزا برده و با حق من در گذشته یا زنده است و حق من بر وى باقى، پس از آنچه در باره من کرد در گذر
و آنچه از حق من با خود برد بر وى مگیر
و کارهایى که نسبت به من روا داشت به یادش میاور و آن را پیش چشمش مکش.

و این گذشت رایگان و بخشش بى دریغ مرا بى آلایش ترین صدقه و ارجمندترین عطیه گردان که تصدق دهندگان و قربت کنندگان به مستمندان بخشند.

و در عوض عفو من از آنها، تو نیز مرا عفو کن و به ازاى دعاى من درباره آنها، مرا ببخش تا هر کدام از ما به فضل تو سعادتمند گردیم و به نعمت تو رستگار شویم

 دعاى سى و نهم، صحیفه سجادیه

خدا یا...

تو با دوستانت از همه انس گیرنده تری

برطرف کننده نیاز توکل کنندگانی

بر اسرار پنهانشان آگاه

وبه آنچه در دل دارندآشنایی

واز دیدگاه های آنان باخبری

رازشان نزد تو آشکارا

ودلهایشان در حسرت دیدار تو داغدار است.

اگر تنهایی و غربت به وحشتشان اندازد،

یاد تو آرامشان میکند

اگر مصیبتها بر آنان فرود آید،

بر تو پناه می برند و روی به درگاه تو دارند؛

زیرا می دانند سر رشته کارها به دست توست وگرنه کارها از خواست تو نشات می گیرد.

خطبه ۲۲۷ نهج البلاغه